Ingezonden bericht - Zondag 23 augustus, een dag die begon als een gezellig potje beachvolleybal bij Nicky’s Inn… en eindigde met een verhaal dat waarschijnlijk nog jarenlang groter wordt naarmate het vaker aan de bar wordt verteld.
Borrelclub, Costa Brava, de Fluiter, De Slappe Happen, Dorstige Donderdag, Fluiting, Guinneveres, HoBu, HZVV 7, Jakoenzië, Jong autorijschool Landwaard, Kosters, Kusje van de girls, Kutten met Putten, Leendert & The Cityboys, Limoncello, Tafelronde Broekies, Tafelronde Oldies, Team Landwaard en Veld 23.Twintig teams verschenen aan de start van Nicky’s Beachvolleybal Toernooi 2026:
Een deelnemersveld waar je normaal gesproken al nerveus van wordt wanneer je alleen de namen leest. Maar uiteindelijk was er maar één team dat met de hoofdprijs naar huis ging: Dorstige Donderdag!
En gemakkelijk ging dat bepaald niet, want ergens tijdens het toernooi sloeg het noodlot toe. Erwin Bruinink raakte geblesseerd en moest met een afgescheurde hamstring voortijdig de strijd staken.
Voor menig team zou dat het moment zijn geweest waarop de handdoek in de ring ging. Niet bij Dorstige Donderdag. De mannen kwamen bij elkaar. Er werd overlegd. Er werd gekeken naar Erwin. Er werd waarschijnlijk nog iets gezegd wat achteraf veel heroïscher klinkt dan het op dat moment werkelijk was. En de conclusie was simpel: WE GAAN DOOR. VOOR ERWIN.
Vanaf dat moment veranderde er iets. Waar andere teams een volleybalveld zagen, zag Dorstige Donderdag ineens een missie. Waar anderen het net zagen, zagen zij een grens die koste wat kost verdedigd moest worden. En waar de tegenstanders misschien hoopten dat de blessure het team zou verzwakken… gebeurde precies het tegenovergestelde. Dorstige Donderdag ging los!
Borrelclub?
Costa Brava?
De Slappe Happen?
Guinneveres?
Kutten met Putten?
Leendert & The Cityboys?
De Tafelrondes?
Team Landwaard?
Het deelnemersveld was groot. Maar Dorstige Donderdag rook bloed. En midden in dat geweld stond een man van wie vooraf misschien niet iedereen wakker had gelegen: Gerrit van den Berg (de sloper). De outsider!
De man waarvan sommigen wellicht dachten: “Ach ja… Gerrit.” Een inschattingsfout van historische proporties, want Gerrit besloot deze zondag kennelijk dat een volleybal niet bedoeld was om vriendelijk over het net te spelen.
Een volleybal moest gestraft worden. Zijn harde ballen vlogen over het net alsof er nog een openstaande rekening vereffend moest worden. Links, rechts, door het midden. Iedere keer wanneer Gerrit omhoogging, leek er aan de andere kant van het net collectief dezelfde gedachte te ontstaan: “O nee… daar komt-ie weer” BAM. Nog één, BAM. Weer raak!
Waar Gerrit vooraf misschien als outsider werd gezien, veranderde hij gedurende het toernooi langzaam maar zeker in het soort speler waarvan tegenstanders achteraf zeggen:
“Ja, tegen die vent konden wij ook weinig beginnen.” Maar het was uiteindelijk vooral de kracht van het hele team. Doorzetten nadat Erwin wegviel. Voor elkaar vechten. Geen excuses, geen medelijden, geen gezeur, gewoon volleyballen en winnen.
Wat begon als een beachvolleybaltoernooi veranderde zo in een prachtige sportdag met spanning, strijd, humor en een scenario dat vooraf niemand had kunnen schrijven. Twintig teams kwamen, negentien teams gingen uiteindelijk zonder titel naar huis en één ploeg mag zich vanaf vandaag officieel noemen:
Winnaar Nicky's Beachvolleybaltoernooi 2026 - Dorstige Donderdag, Met een speciale vermelding voor Erwin Bruinink, die letterlijk alles gaf wat zijn hamstring toeliet. En voor Gerrit van den Berg, die waarschijnlijk nog steeds ergens wordt gezocht door een aantal volleyballen die hij zondag richting de horizon heeft geslagen.
Heren, gefeliciteerd.
Geniet van de overwinning. Geniet van de eeuwige roem. En Erwin…jij hoeft voorlopig alleen maar te herstellen. De rest heeft het voor je afgemaakt.
Dorstige Donderdag - Nicky's Beach Kampioen 2026
