Door Marco Jansen - Waar Nederland momenteel in de ban is van de Olympische Winterspelen, was er van 30 januari tot en met 1 februari nóg een internationaal schaatsevenement: het WK Allround voor Masters in het Duitse Inzell. Milou Klatt-ten Cate uit Harderwijk had zich hiervoor gekwalificeerd.
Startnummer ophalen
Met een vijfde plaats in het eindklassement in haar leeftijdscategorie kon de 41-jarige schaatsster tevreden terugkijken op haar internationale debuut
Laatste training afgerond voor aanvang van het toernooi
Wereldrecord-ijs
Het was een reis van 900 kilometer naar het zuiden van Duitsland, vlakbij de grens met Oostenrijk. Voor Milou Klatt, die samen met haar man Sven de reis maakte, was het een bekende bestemming. Inzell ligt op 600 meter hoogte, maar geldt als een laaglandbaan. In de Max Eicher Arena had de Noor Eitrem in januari een historisch wereldrecord gereden door voor het eerst een 5 kilometer onder de 6 minuten te schaatsen. ,,Het was wereldrecord-ijs en dat voelde je ook wel. Het ijs was spiegelglad en met trainen gingen we direct heel hard. Ik moest even wennen aan de hoge snelheden op de baan.”
De eerste dagen stonden in het teken van trainen: rondjes rijden, wennen aan het ijs, de bochten aanvoelen. Maar ook kennis maken met de andere Masters, die allemaal op eigen gelegenheid naar het evenement kwamen. In totaal waren er 221 deelnemers, waarvan 71 uit Nederland. Ook Duitsland en Noorwegen hadden een grote afvaardiging. Op donderdag was vrijwel iedereen aanwezig en waren er trainingsuren voor de Masters gereserveerd.
De Nederlandse equipe van 71 Masters
Er was op donderdagavond een Welcome drink: een hapje en drankje op het middenterrein. Het WK voor Masters is voor deelnemers vanaf 30 jaar. In tegenstelling tot veel anderen, was het voor Milou haar eerste WK. ,,Ik merkte bij iedereen een enthousiast en euforisch gevoel. Voor mij was het een nieuwe ervaring.”
Op vrijdag 30 januari startte het toernooi. Na de openingsspeech en het Duitse volkslied begon het om 15.00 uur voor Milou met de 500 meter. Zij reed een tijd van 45.38. ,,Dat was een goede tijd, maar niet mijn beste seizoenstijd. Ik had verwacht dat ik sneller zou rijden en gehoopt op een tijd onder de 45 seconden. Maar het WK gaf toch een andere spanning, alles gaat heel streng en officieel. Je wilt niet uit de wedstrijd worden geschoten door een valse start en niet vallen. Ik had de laatste binnenbocht en moest rekening houden met de hoge snelheid om de bocht te houden. Dat vond ik wel spannend en ik maakte een kleine misslag, waardoor ik mijn evenwicht bijna verloor.”
Tegenvaller
Rond 17.45 uur stond de 1.500 meter gepland. Daarvoor had ze een korte ontmoeting met haar familie en met kennissen die als schaatsfans naar Inzell waren gekomen en Milou met een spandoek verrasten. Ondanks een goede voorbereiding met nabespreken, eten, uitfietsen en een warming-up, viel de 1.500 meter helaas tegen. ,,Ik ging er wel voor, maar halverwege liepen mijn benen zo vol dat de laatste ronde zwaar was. Ik ging helemaal kapot en reed een tijd van 2.22.30, waar ik op 2.18 had gehoopt. Dat was toch wel een teleurstelling. Je wilt op je best presteren en de druk die je jezelf oplegt, heeft toch invloed.”
Winterwandeling in de sneeuw op zaterdagochtend voor de 1000 meter
Wandeling helpt
Haar man Sven bedacht dat een heerlijke wandeling door het sneeuwlandschap voor afleiding zou zorgen en dat gaf Milou de juiste ontspanning. ,,Ik heb veel aan zijn steun gehad. Ik besefte dat ik vooral ook moest genieten dat ik hier stond. De afstand met de nummer vier was al heel groot en het ging niet meer om het klassement. Ik wilde voor mijzelf goed rijden. Met de gezonde spanning en adrenaline die daarbij hoort om goed te kunnen presteren. Met die gedachte werd de zaterdag mijn beste dag. De 1.000 meter reed ik in 1.30.31. Dat was een goede race die lekker liep, ondanks dat ik begon met een valse start.”
Wedstrijdbeeld van de 1.000 meter
De 3 kilometer, de slotafstand op zondag 1 februari, begon ’s ochtends al om 8.00 uur. Milou was om 9.45 uur aan de beurt, direct na de dweilpauze. Ze was om 6.00 uur opgestaan en had als ontbijt een bord pasta gegeten om voldoende energie te hebben. Maar ondanks een goede nacht, zat een toprace er niet meer in. ,,Ik ben er hard ingevlogen en heb snel geopend voor mijn doen. Maar de wedstrijd was twee ronden te lang, ik verzuurde en het was klaar. Ik ging helemaal op een hoop. De laatste rondes verloor ik secondes en finishte in 5.06.06, waar ik graag onder de 5 minuten had willen eindigen.”
Conclusie
Terugkijkend concludeert Milou dat zij goed was op de korte afstanden, maar dat ze het duurvermogen en de inhoud miste voor de lange afstanden, die normaal juist haar specialiteit zijn. Want Milou ziet zichzelf nog steeds als een allrounder. ,,Ik ben pas vanaf eind augustus begonnen met trainen. Twee weken voor het toernooi heb ik griep gehad, waardoor ik niet kon trainen en geen bevestiging had of ik in vorm was. Het was niet mijn beste voorbereiding en er was weinig marge.”
Toch is zij heel tevreden met een vijfde plaats in haar leeftijdscategorie 40-44 jaar bij haar eerste deelname. In het totaalklassement van alle leeftijden (65 vrouwen) werd zij achttiende. ,,Het was een volwaardig toernooi met grote concurrentie. Hier stond iedereen die goed kan schaatsen en ik stond ook tussen al die toppers. Ik heb laten zien dat ik daar hoor en mee kan. De eerste vier – drie Nederlandse vrouwen en één Duitse – in mijn leeftijdsklasse waren wel echt sneller.”
Ze kreeg veel support van de leden van SV Viking en de jeugd die ze traint. Ook van haar collega’s in het St Jansdal was er veel steun. Het internationale podium smaakt voor Milou naar meer. Een medaille op het NK in Hoorn is komend weekend haar eerstvolgende doel. Volgend jaar is het WK Masters Allround in Salt Lake City in Amerika en het WK Masters Sprint in Gotenborg in Zweden. ,,Ik ben door de gesprekken en sfeer wel enthousiast geworden om er nog meer uit te halen. Als voedingsdeskundige probeer ik mijn energie en voeding op orde te hebben. Je verbrandt veel, ook in de voorbereidingsuren. Goed eten is dus belangrijk.”
Zij denkt dat nog winst te behalen valt in de krachttraining, wat ze weinig heeft gedaan, en in een nog beter afgestemd trainingsplan. ,,Ik kan nog stappen maken, maar dan moet ik wel een volledig zomerseizoen trainen. Belangrijk is dat ik werk, sport en gezinsleven in evenwicht houdt. Ik moet nog een slag slaan en wie weet kan ik dan nog meer meedoen met de concurrentie om een medaille.”
