Ingezonden bericht - De afgelopen dagen zagen we op Facebook reacties voorbijkomen naar aanleiding van een bezoek van onze Minister President Rob Jetten aan Harderwijk. Natuurlijk mag je het hartgrondig oneens zijn met een politicus. Met beleid. Met de politiek. Met elkaar.
Persoonlijke beledigingen. Scheldpartijen. Homofobe opmerkingen. En reacties die ronduit bedreigend overkwamen. Daar schrokken we van.Maar wat we ook zagen, ging soms veel verder dan dat.
Niet omdat iedereen hetzelfde moet denken. Alsjeblieft niet zelfs. Een samenleving waarin we het altijd met elkaar eens zijn, lijkt ons behoorlijk saai. Discussie, kritiek en een stevig verschil van mening horen erbij. Maar er is een verschil tussen zeggen wat je vindt en iemand als mens aanvallen.
Ontevreden? Welkom bij de club
Misschien hoort ontevredenheid ook gewoon een beetje bij ons als mensen. Als we eerlijk zijn, zit het ergens in ons allemaal. We willen meer, beter, anders. En op zichzelf is daar niets mis mee. Het is vooral de vraag wat je ermee doet.
De één gaat als een dolle ondernemen om zelf de regie te houden. De ander probeert zoveel mogelijk geld te verdienen. Weer een ander stort zich op een passie en vindt daarin voldoening. En gelukkig zijn er ontzettend veel mensen die om zich heen kijken, bijspringen waar ze kunnen en daarmee niet alleen hun eigen leven, maar ook dat van anderen een beetje mooier maken.
En ja, er zijn (dus) ook mensen die hun ontevredenheid vooral op anderen richten. Die iemand anders de schuld geven, uitschelden, beledigen of bedreigen. Alsof je eigen boosheid minder wordt door een ander naar beneden te halen…
Maar volgens ons is dát gelukkig maar een heel kleine groep.
Het probleem is alleen: die kleine groep kan online ontzettend veel lawaai maken.
Dus misschien moeten wij óók wat meer lawaai maken!
Niet door terug te schelden. Niet door mensen af te schrijven. En ook niet door te doen alsof er maar één juiste mening bestaat. Maar door wat vaker het andere geluid te laten horen.
Door iemand aan te spreken als een grens wordt overschreden. Door niet gedachteloos mee te gaan in de volgende online scheldpartij. Door nieuwsgierig te blijven naar waarom iemand anders ergens totaal anders over denkt. En vooral door te onthouden dat achter een politieke voorkeur, een mening of een Facebookprofiel nog altijd een mens zit.
We leren onze kinderen dat ze anderen moeten behandelen zoals ze zelf behandeld willen worden. We spreken iemand aan die zich in ons café respectloos gedraagt. Waarom zouden we online ineens andere regels hanteren?
Wij zijn een café. Geen politieke partij en geen actiegroep.Café de Liefde heet niet voor niets Café de Liefde
Bij ons zitten mensen aan de bar die waarschijnlijk heel verschillend stemmen, anders denken over de wereld en het regelmatig hartgrondig met elkaar oneens zijn. Prima. Graag zelfs.
Maar aan diezelfde bar willen we wel dat mensen elkaar in hun waarde laten.
Misschien kunnen we dat principe ook wat vaker meenemen naar buiten. En naar onze tijdlijnen.
Dus laten we vooral discussiëren. Kritisch zijn. Tegenspreken. Vragen stellen. Boos zijn als daar reden voor is.
Maar laten we stoppen met het ontmenselijken van mensen met wie we het niet eens zijn.
En als een kleine groep online heel veel lawaai maakt met boosheid, beledigingen en haat, laten wij dan met veel meer mensen iets anders doen.
Een beetje harder van ons laten horen.
Met fatsoen. Met respect. En vooruit, vanuit Café de Liefde zeggen we het natuurlijk gewoon zoals het bij ons hoort: met liefde.
Red: bytheway, mocht je de comments nog gaan lezen (doe maar niet…) inmiddels is een flink aantal ‘verborgen’ omdat zelfs objectieve platformen schrokken van dit soort negatieve reacties.
