Keuzes maken lijkt soms een soort test die het leven je elke dag weer voorschotelt. Ga je links of toch rechts? Kies je voor zekerheid of avontuur? En waarom voelt zelfs iets kleins als de supermarkt al ingewikkeld als je hoofd vol zit? Het ligt vaak niet aan de keuze zelf, maar aan het gewicht dat je eraan hangt. Alsof je het perfecte antwoord moet hebben, anders stort alles in.
Soms helpt het om er niet te veel op te kauwen. Ja, zelfs bij de grote dingen. Juist dan. Want hoe meer je probeert grip te krijgen, hoe meer je vast komt te zitten in je hoofd. Dit geldt net zo goed voor persoonlijke dilemma’s als voor alledaagse beslissingen. Denk bijvoorbeeld aan mensen die graag een potje willen pokeren in een online casino. Voor velen is de drempel lager geworden sinds veilig betalen met ideal steeds vaker de norm is en in Nederland zelfs verplicht. Makkelijk, snel en vertrouwd, maar ook hier draait het om keuzes maken zonder alles krampachtig onder controle te willen houden.Te veel nadenken maakt het juist moeilijker
Laat het leven z’n gang gaan
Er was eens iemand die een meditatieleraar vroeg: “Kies ik voor mijn partner die geen kinderen wil, of volg ik mijn wens om moeder te worden?” Zijn antwoord? “Het maakt uiteindelijk niet uit.” De stilte die toen viel, zei genoeg. Want wat bedoel je daar nou mee? Toch zat er iets in. Het gaat er niet altijd om wat je kiest, maar hoe je omgaat met wat je kiest. Het leven rolt toch wel verder. De vraag is vooral: ga je mee of blijf je hangen?
Je hoeft het niet perfect te doen
Misschien zit daar wel de grootste opluchting in. Er bestaat niet zoiets als de perfecte keuze of beter gezegd, je weet pas of iets goed was als je erop terugkijkt. Dus in plaats van jezelf gek te maken, kun je ook vertrouwen op je gevoel. Soms weet je het gewoon even niet. Ook prima. Keuzes mogen spannend zijn. Maar ze hoeven je niet te verlammen.
Wat zegt je lijf eigenlijk?
Keuzes voelen vaak zwaar omdat je hoofd alles probeert op te lossen. Maar probeer eens uit te zoomen. Wat voel je in je lijf? Wat geeft je energie? En wat trekt je leeg? Als je luistert naar dat soort signalen, merk je vaak dat er een richting vanzelf opkomt. Misschien niet met vuurwerk, maar wel duidelijk genoeg om op te vertrouwen.
Je hoeft geen superheld te zijn
Er zijn mensen die het allemaal mooi kunnen uitleggen, zoals Francis Lucille of Rupert Spira. Zij benadrukken dat je niet vanuit je ‘persoonlijke ikje’ hoeft te kiezen, maar vanuit iets groters en dat is niet zweverig. Het betekent gewoon dat je het allemaal iets minder persoonlijk mag nemen. Ook als je iets fout doet, is dat geen ramp. Zoals Lucille ooit zei: als het misgaat, dan heeft het leven daar blijkbaar zijn eigen plannen mee.
Soms mag je ook gewoon niets voelen
We maken het onszelf vaak extra lastig door te denken dat we altijd voor de ander moeten kiezen of altijd voor onszelf. Terwijl het juist helpt om even afstand te nemen. Zoals bij de vraag of je na een lange week nog bij je moeder langsgaat. Kijk niet alleen naar je vermoeidheid, maar ook naar wat belangrijk is voor jullie band. Soms geef je een beetje toe, soms kies je jezelf. Beide mogen bestaan.
Wat geeft je energie?
Een praktische manier om met keuzes om te gaan, is om te letten op wat je enthousiast maakt. Niet wat makkelijk is, of wat je omgeving van je verwacht, maar wat je lijf zegt als je ergens aan denkt. Gaat er iets aan in je? Dan is dat vaak een teken dat je daar iets mee mag. Zelfs als het spannend is.