Michiel Bruinewoud is een geboren en getogen Harderwijker. Hij groeide op in Drielanden en woont nu met zijn eigen gezin ook in de wijk. Hij hoopt de komende vier jaar als raadslid voor D66 impact te kunnen maken.
Michiel Bruinewoud (34)
- Woont in Drielanden met vrouw, zoon van 2,5 en twee katten.
- Opleidingen: Natuur & Sterrenkunde (Bsc) en Energy Science (Msc) in Utrecht.
- Werkzaam als manager energietransitie bij Waterschap Zuiderzeeland. Is dagelijks bezig met duurzame energie, klimaat, circulariteit en water op het snijvlak tussen overheid, inwoners en bedrijven. Was hiervoor projectmanager Energie bij een groot bouwbedrijf.
- 4 jaar actief als fractievertegenwoordiger voor D66 in de commissie Stad en omgeving.
- Ledenraadslid bij de lokale Rabobank.
Ik hou van zichtbare resultaten halen en als gemeenteraadslid doe je dat voor je directe leefomgeving. Het lijkt mij mooi om je ideëen voor je eigen stad werkelijkheid te zien worden. Dat kan van grote nieuwbouwprojecten tot aan wat kleiner en tastbaar, zoals het geboortebos. Dankzij Thijs Melkert, wiens grote schoenen ik hopelijk mag gaan vullen, is dat geboortebos er gekomen. Als hij er langsfietst kan hij zeggen: zonder mij was dit er nooit gekomen, dat is toch gaaf?
Als kind kreeg ik de gemeentepolitiek ook al mee. Mijn vader was raadslid en mijn opa wethouder, allebei voor de PvdA. Dat heeft mijn interesse altijd wel gehad.
Dus het is er met de paplepel in gegoten?
Nou nee, dat niet. Met de paplepel ingieten klinkt alsof er iets gedwongen werd, maar dat is niet zo. Het ging aan tafel soms wel over gemeentepolitiek, maar er werd me niks opgedwongen. Ik ben altijd wel geïnteresseerd geweest in politiek, maar tijdens mijn studententijd wat minder. Ik woonde toen in Utrecht maar had meer binding met Harderwijk, door mijn bijbaantjes maar ook door mijn vriendengroep die hier deels bleef wonen. Ik ben uiteindelijk pas lid van D66 geworden toen ik terug verhuisde naar Harderwijk.
Een andere partij dan die van je vader, waarom?
D66 was, en is trouwens, een gezellige frisse club met vooruitstrevende ideeën. Dat trok mij aan. Het ’s nachts campagne voeren met bittergarnituur in het uitgaansgebied in 2018 bijvoorbeeld. Ik had ook niet zo’n zin om met de oud-collega’s van mijn vader in een fractie te zitten.
Ook de balans van streven naar kansengelijkheid maar mensen ook de eigen verantwoordelijkheid geven om die kansen te pakken past bij mij. En natuurlijk het baseren van keuzes op feiten, aantoonbare cijfers en wetenschap is voor mij als bèta erg belangrijk. Een sprekend voorbeeld hiervan is het afvaldossier. Op basis van voorbeelden uit andere gemeenten, cijfers van de afvalverwerker en andere onderzoeken was duidelijk dat het systeem met vooraf scheiden van PMD minder duurzaam, gemakkelijk en zelfs duurder zou worden. Een andere partij ontkende dit en heeft hiermee het gevoel van de inwoners bespeeld. Gelukkig hebben we uiteindelijk via een pilot samen met inwoners ook kunnen ervaren wat hier lokaal het beste werkt. Hiermee hebben we als inwoners met zijn allen aangetoond dat het huidige systeem het beste en eerlijkste werkt. Anders zaten we nu misschien wel met nóg een container voor de deur én een hogere rekening.
Wat zie je als de grote uitdagingen voor de gemeente?
Het op gang houden van de woningbouw. De woningnood is hoog en met tegenvallende landelijke cijfers op nieuwbouw wordt die alleen maar groter. In Harderwijk doen we het echt nog goed, maar de pijplijn met nieuwbouwprojecten droogt wel op. Naast Nieuw Weiburg en Kranenburg Noord moeten er meer nieuwe plannen opgestart worden om de gang erin te houden. Het is jammer dat er zo weinig rond het Eendengebied gebeurt, terwijl er daar zoveel potentie zit. Ook moeten er plannen komen voor het Dolfinariumeiland komen en moeten we met Zeewolde in gesprek over Harderwijk Noord (Harderhaven). Dat ligt dichterbij ons centrum dan Drielanden, maar er gebeurt qua woningbouw niks. Dat is toch zonde?
Daarnaast zien wij nog veel kansen om creatief met de bestaande ruimte om te gaan. De familie van nu is vaak een klein huishouden van 1 of 2 personen, daar sluit het huidige woningaanbod niet goed op aan. Door creatief om te gaan met de ruimte kunnen we meer woningen creëren: denk aan woningen optoppen, splitsen en meer samenleef-constructies toestaan zoals in de serie Friends.
Hoe ga je bouwen in tijden van stikstof en netcongestie?
In Harderwijk zijn we al slim bezig met hoe we ons niet laten afremmen door beperkingen van buitenaf. Emissieloos bouwen zoals in het waterfront is een mooie eerste stap en de creatieve oplossing voor Kranenburg noord met een ander mobiliteitsconcept is een goed idee. Ik hoop wel dat met het nieuwe kabinet een landelijke oplossing in beeld komt zodat we van stikstof wat minder last hebben.
Door netcongestie moet je anders naar energie in een nieuwbouwwijk kijken. Bij mijn vorige werk maakten we hier jaren geleden al concepten voor. Een woonwijk waar alle huizen eerst energie met elkaar en eenbatterij uitwisselen en samen één netaansluiting hebben. Dat kan gewoon. En voor bedrijventerreinen ook, dat heet een energiehub. Dat moeten we voor Lorentz zo snel mogelijk realiseren. Uit ervaring weet ik dat een energiehub veel groei voor bedrijven toch mogelijk kan maken, zeker als er windmolens bijgeplaatst worden.
Wat hoop je na vier jaar bereikt te hebben?
Een stad met meer groen in elke straat en zicht op woningbouw in die drie gebieden. En het lijkt me mooi als we een betere oplossing voor het geluid en luchtvervuiling van de A28 kunnen gaan realiseren. Een hoger geluidscherm is één, maar een overkapping of de komst van een landtunnel zoals bij de A9 is natuurlijk veel beter. Voor de intercitystop hebben we ook heel lang moeten knokken maar die komt er wel. Dan is dit hier een mooi vervolg op. Zo zie je: het kan wél.
