Door Marco Jansen - Hij is al meerdere keren kampioen geworden in de wedstrijdsport, maar een duif afvaardigen naar de Olympiade was hem nog niet overkomen. Cor den Ouden (68) uit Harderwijk mag met zijn beste duif naar de exclusieve tentoonstelling in de Westfalenhallen in Dortmund van 6-8 februari.
Cor den Ouden met tentoonstellingsduif Olympic Queen Max. Foto Marco Jansen
Die was keurmeester van parkieten en kanaries, maar de volièrevogels gingen weg en maakten plaats voor de duiven. Ze woonden destijds aan de Bruggestraat en hadden een diepe tuin.Cor heeft al van kinds af aan affiniteit met duiven. Al op tienjarige leeftijd hield hij ze samen met zijn vader
In 1980 kwam Cor in de Zeebuurt te wonen. Hier heeft hij ook een groot hok in zijn tuin laten bouwen door een duivenmelker, met aparte ruimtes voor kweekduiven, wedstrijdduiven en jonge duiven.
Gaandeweg heeft hij zich bekwaamd in de wedstrijdsport. Zijn duiven gaan mee in een konvooi naar België of Frankrijk, waar ze met vijf- tot tienduizend tegelijk worden gelost. De duif die het eerst weer ‘thuis’ is, wint een prijs. ,,Elk hok heeft een eigen coördinaat en dat geldt ook voor de losplaats. Zo kan het exacte aantal meters worden uitgerekend en de snelheid worden bepaald. In de Zeebuurt wonen verschillende duivenliefhebbers. Als je dan een vroege duif ziet aankomen en het blijkt je eigen duif te zijn, dan geeft dat een super gevoel”, vertelt Cor.
De vluchten waar hij aan meedoet variëren van 100 tot 550 kilometer, met losplaatsen van Zuid-Nederland tot midden-Frankrijk. Af en toe doet hij mee aan een verre vlucht, de categorie 500-800 kilometer. Dan worden de duiven ’s ochtends gelost en keren tegen de avond weer terug, afhankelijk van de wind. ,,Er is altijd een risico dat duiven gepakt worden door een roofvogel of wat tegenkomen of verongelukken.”
Ook zijn er de overnachtvluchten, vanuit het zuiden van Frankrijk, maar hier doet hij niet aan mee.
Fascinerend blijft de manier waarop de duiven de route naar huis herkennen en vaak het hok weer weten te vinden. Een exacte verklaring is hier nog niet voor gevonden. ,,Er wordt gezegd dat het te maken heeft met het zon-aard magnetisme. Bijna alle duiven vliegen met een boog naar links richting het westen en trekken daarna weer bij. Vooral het laatste stuk, vanaf Utrecht of Amersfoort, vliegen ze boven herkenningspunten, vaak langs de snelweg. Er worden nu proeven gedaan met speciale GPS-ringen. Zo kan je de hoogte, de snelheid en de richting uitlezen. Echter wegen de ringen een aantal grammen en kunnen ze waarschijnlijk ook het oriënteringsvermogen beïnvloeden.”
Prijzen winnen
Vroeger waren er drie postduivenverenigingen in Harderwijk; de Flevovliegers, de Eendracht en de Toekomst. Doordat de aanwas terugliep, bestaat alleen de laatste vereniging nog. De overgebleven leden van de Eendracht, die, vroeger de grootste was, maar vorig jaar is opgeheven, zijn naar ons gekomen. We hebben nu ruim 50 leden”, vertelt Cor. Hij is gaandeweg opgeklommen door betere prestaties. Van kampioen van Harderwijk werd hij kringkampioen van het vlieggebied van Harderwijk tot Doornspijk. Dat breidde zich uit naar regio Noordwest (inclusief de kring van Doornspijk tot IJsselmuiden) en afdelingskampioen van de provincie Gelderland (afdeling 8).
,,Kom je daar bij de kampioenen, dan doe je het heel goed. Dat was mij de laatste drie, vier jaar allemaal gelukt. Ik ben behoorlijk fanatiek en dan wil je scoren.”
Bij de generale kampioenschappen over het hele vliegseizoen van half april tot half september behoorde hij tot de beteren met een zevende plaats voor jonge duiven en een negende plek over alle vluchten. Hij krijgt regelmatig verzoeken van andere duivenliefhebbers die ook wedstrijden vliegen om jongen te verkopen. Ook koopt hij zelf weleens jonge duiven van een kampioen, waar hij dan een jaar geduld mee moet hebben. ,,Momenteel heb ik 20 koppels om mee te vliegen (20 mannetjes, doffers, en 20 vrouwtjes, duivinnen) en 15 koppels om mee te kweken. Dan zijn er nog een stuk of vijf reserves.”
Internationale tentoonstelling
Een regelmatige verkoop helpt om de hobby te bekostigen, maar zijn meest kostbare duif verkoopt Cor zeker niet. Hij kreeg namelijk te horen na de nationale kampioenschappen van 2025 dat zijn duif Queen Max is uitverkozen voor de Olympiade, een internationale tentoonstelling voor de beste wedstrijdduiven van de afgelopen twee seizoenen. In de categorie Grown Up werd deze duif uit 2022 als nummer twee van heel Nederland geselecteerd. ,,Ik heb dit in mijn leven nog niet meegemaakt dus dit is genieten. Deze duif heeft in 2024 en 2025 zo goed gepresteerd op de Vitesse (snelheidsvluchten met afstanden tot 300 km) en Midfond (vluchten met middellange afstanden van 300 tot 500 kilometer) dat ze als nummer twee van Nederland mag worden afgevaardigd. De tentoonstelling is van 6-8 februari in de Westfalenhallen in Dortmund. Met Olympic Queen Max ga ik niet meer vliegen, deze blijft alleen nog in het kweekhok om nageslacht mee te kweken. ,, Deze is goed in vorm en supergezond. Dit was een treffer. Garanties op goede jongen heb je nooit, maar de kans is wel groter. Dit was tot nu toe zeker het hoogtepunt, in de toekomst wil ik nog gaan voor een eerste plek.”
In Dortmund worden de duiven nog een keer gekeurd en worden dan tentoongesteld met een kaart van gewonnen prijzen. Het is volgens Cor een eer om hiervoor uitgenodigd te worden en hij gaat dan ook zeker mee naar Duitsland. ,,Door de vogelgriep, die een duif overigens niet kan krijgen, moet ik de duif zelf brengen. Ik moet er de nodige formulieren voor invullen om haar over de grens te krijgen.”
De duiven zijn met oud en nieuw en de winterse sneeuw de hokken niet uit geweest. Maar normaal gaan ze dagelijks los en kan hij door te observeren goed zien of de duiven in goede gezondheid en vorm zijn. ,,Ik ga er een keer per week mee naar Leusden of Houten om ze te trainen, zodat de conditie goed is. Het leukst vind ik duiven met kwaliteit zo goed in vorm krijgen dat ze optimaal gemotiveerd zijn waardoor ze in de prijzen vallen bij een grote lossing.”
Als het aan de Harderwijker ligt, gaat hij nog jaren door met de hobby die hem dagelijks veel plezier geeft. Het is volgens zijn vrouw Rita een levensvulling, een beleving. Cor: ,,Ik heb contact met de vogels en ken hun karakters. Maar qua aantallen is dit voor mij wel de grens, zo blijft het overzichtelijk.”
Het duivenhok van Cor den Ouden is van alle gemakken voorzien. Foto Marco Jansen
