‘De één trekt zich terug, de ander wil juist praten’. Een onvervulde kinderwens is pittig. Je wilt zo graag, maar het lukt niet. Hoe houd je hoop ondanks alle teleurstelling? En hoe voorkom je als partners dat je elkaar kwijtraakt?
Wie in zo’n fertiliteitstraject zit, leeft van maand naar maand, vertelt Gendia. ‘Je wordt steeds heen-en-weer geslingerd tussen hoop en teleurstelling.’ Het vraagt om veerkracht, maar legt ook druk op de relatie. ‘Je hebt samen een wens die al langere tijd niet uitkomt en waarvan je ook niet weet of hij ooit uitkomt. ‘dit kan een grote uitdaging in en buiten de partnerrelatie geven, die niet in een paar woorden te vatten is.’In café De Liefde in Harderwijk verzorgt therapeute Gendia van Cappellen (40) op donderdag 21 mei een inspiratieavond over dit onderwerp
Gendia werkt als psychomotorisch therapeut en gezins- en relatietherapeut bij IKOS in Harderwijk. Ze woont in Putten met haar man Daam en twee kinderen, die ze ontvingen via fertiliteitstrajecten. In haar begeleiding kijkt ze verder dan alleen het gesprek. ‘Mensen vertellen iets, maar in hun lichaam gebeurt vaak al van alles.’ Ze ziet het als iemand even wegkijkt, een emotie wegslikt of naar buiten kijkt. ‘Dan benoem ik dat. Het helpt om dichter bij het eigen verhaal te komen.’
Partners kunnen heel verschillend omgaan met de onzekere situatie. ‘De één wil praten en samen zoeken. De ander probeert het eerst in zichzelf op te lossen.’ Dat verschil kan groter worden doordat het medische traject zich vooral op de vrouw richt. ‘Zij heeft de meeste afspraken en behandelingen. De aandacht gaat vooral naar haar. Daardoor kom je allebei in een andere positie te staan.’
Aandacht voor het lichaam vormt de basis van haar werk. Soms werkt ze met oefeningen. ‘Dan ga ik met stellen de ruimte in en laat ze ervaren hoe ze zich tot elkaar verhouden.’ Beter gezegd: wie neemt initiatief? Wie wacht af? Wie geeft? Wie ontvangt? ‘Dat maakt zichtbaar wat er speelt, zonder dat je het eerst helemaal hoeft uit te leggen.’
Zelf heeft Gendia jaren geworsteld met haar onvervulde kinderwens en de uitdagingen van het fertiliteitstraject. Het werd een intensieve periode met de nodige naweeën. Tegelijkertijd leerde ze veel over haarzelf en haar partner. Dankzij dit traject werden hun twee kinderen geboren. Vanuit haar eigen ervaringen zocht ze later contact met ziekenhuis St Jansdal. ‘In veel ziekenhuizen is er extra begeleiding voor deze groep, maar in Harderwijk was dat er niet. Daarom dacht ik: hierin wil ik iets betekenen.’
Sinds 2021 werkt ze samen met de fertiliteitsverpleegkundigen en begeleidt ze veel stellen uit de regio. In die gesprekken komen ook reacties van buitenaf ter sprake. ‘Mensen zeggen soms dingen die goed bedoeld zijn, maar pijnlijk kunnen uitpakken. Bijvoorbeeld: wanneer beginnen jullie aan kinderen? Of: ga eens lekker op vakantie, dan komt het vanzelf goed.’ Of de omgeving zegt juist niets meer. Vaak uit onwetendheid. ‘De meeste mensen willen gewoon aardig zijn, maar weten niet goed hoe.’
Ook schaamte speelt mee. Stellen kunnen het lastig vinden om te vertellen over hun situatie. Terwijl het juist helpend kan zijn om er met anderen over te praten. ‘Buiten de relatie er woorden aan geven helpt om het een plek te geven.’
Tijdens de inspiratieavond wil Gendia die verschillende kanten samenbrengen. De avond is bedoeld voor wie er zelf middenin zit, maar ook voor familieleden en vrienden. Aanvang: 20.00 uur.
