‘Nu eerst vlieguren maken’

Door Petronella van het Goor - Marjanne Mostert (44) uit Hulshorst is sinds kort buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (trouwambtenaar) in de gemeente Oldebroek. Toen de vacature voorbij kwam, voelde ze zich er door gegrepen. Ze solliciteerde, kreeg een gesprek en werd unaniem gekozen. Een meisjesdroom is het nooit geweest, maar het voelt nu wel alsof het zo heeft moeten zijn. 

Toen het twee jaar geleden nog onduidelijk was of Marjanne Mostert (44) haar baan kon houden (ze werkte toen voor de inmiddels opgeheven Regio Noord Veluwe), kregen zij en haar collega’s allerlei cursussen aangeboden.

“Ook een beroepskeuzetest en een persoonlijkheidstest. Ik blijk een zogenaamde gele persoonlijkheid te hebben. Ik ben extravert, verbaal, open, empathisch, creatief, gevoelig en ik houd van aandacht.” Die persoonlijkheid paste eigenlijk niet goed bij het werk dat ze deed. “Ik werd na het opheffen van de RNV ondergebracht bij de gemeente Oldebroek, waar ik hetzelfde werk weer mocht doen, de financiële afwikkeling van de afvalinzameling. Het is een baan waar ik wel voldoening uit haal en blij mee ben, maar dat het eigenlijk niet past bij wie ik ben, bleef hangen.”

Toen ze op het Intranet een vacature voorbij zag komen voor trouwambtenaar, voelde het alsof haar naam daarboven stond.

Ze solliciteerde, werd uitgenodigd voor een gesprek en de volledige sollicitatiecommissie stond achter haar benoeming. Afgelopen december is ze beëdigd. “Ik sta nu op de website van de gemeente Oldebroek, als een van de trouwambtenaren daar.” Haar vuurdoop heeft ze al gehad. “Tijdens Winter in de Vesting mocht ik een kindhuwelijk sluiten, een soort toneelstuk. Dat was echt een vuurdoop, want bij een flinke bruiloft heb je het over ongeveer twintig tot 30 daggasten. Bij mijn eerste ‘huwelijk’ zaten er vijftig in de zaal en keken er buiten de zaal nog eens vijftig mee.” Ze raakte er niet van in paniek, het smaakte juist naar meer. De aanvragen druppelen binnen. “Ik heb nu twee data in juni staan. Het moet gaan lopen, een beetje mond-tot-mond reclame. Als stellen enthousiast zijn, raden ze je aan bij anderen.”

Ze doet het werk als trouwambtenaar naast haar huidige baan. “Je moet het zien als een gelegenheidsbaan. Je krijgt een vergoeding voor elk huwelijk dat je sluit. Daar moet je de voorgesprekken voor voeren, het stel leren kennen, een verhaal maken en het huwelijk sluiten.” Het gaat Mostert echt om het bijdragen aan die speciale dag, het menselijk contact, de voldoening en verdieping. “Daarom ben ik ook wel blij dat ik het nu pas doe, nu ik 44 ben en geen broekie van 25 meer. Met een beetje leeftijd neem je ook een beetje gewicht mee, wat levenservaring. Want niet elk verhaal is even romantisch. Soms trouwen mensen tijdens ziekte, zodat de partner na het overlijden meer rechten heeft. Soms gaat het om een tweede of derde huwelijk. Zo’n dag is naast vaak heel mooi, ook heel beladen en dan is het fijn als je mee kunt voelen.”

Mostert wil nu vooral vlieguren maken. “En cursussen volgen over spreken in het openbaar, het bouwen van een verhaal. Ik wil graag zo ‘goed’ mogelijk worden.” Of  ze ooit zelfstandig trouwambtenaar wil worden, weet ze nog niet. “Eerst maar even proeven.” Voor stellen uit Hierden of Harderwijk die graag door haar getrouwd willen worden, heeft ze goed nieuws. “Mijn aanstelling is dan wel in Oldebroek, maar ik mag op aanvraag uitwijken naar omliggende gemeenten.”

Marjanne Mostert trouwambtenaar
Marjanne Mostert